قال السيد الشريف رضي الله عنه و ابتداء هذا الكلام مروي عن رسول الله ( صلى‏الله‏عليه‏وآله  ) و قد قفاه أمير المؤمنين ( عليه‏السلام  ) بأبلغ كلام و تممه بأحسن تمام. من قوله و لا يجمعهما غيرك إلى آخر الفصل .

(صبحی صالح، خطبه46، صفحه‏ ى 86)

ترجمه خطبه46

سخنى از آن حضرت (ع) هنگامى كه به قصد شام سفر مى‏كرد

بار خدايا، به تو پناه مى‏برم از سختى سفر و از اندوه بازگشت. و به تو پناه مى‏برم، از اين كه به هنگام بازگشت بينم كه به زن و فرزند يا داراييم آسيبى رسيده باشد. بار خدايا، در اين سفر تو همراه من هستى و جانشين مرد مسافر در ميان خاندانش نيز، تويى. كسى جز تو نتواند كه اين دو مهم را كفايت كند. زيرا آنكه جانشين مسافر است، در خانه، همسفر او نتواند بود و آنكه همسفر اوست، چگونه جانشين او در خانه تواند شد.

من مى‏گويم:

ابتداى اين كلام از رسول الله (ص) روايت شده و امير المؤمنين با عباراتى در نهايت بلاغت آن را پى گرفته و به نيكوترين وجهى به پايان رسانيده است. سخن او از «لا يجمعها» است تا آخر.

(ترجمه‏ نهج‏ البلاغه(آيتى)، صفحه‏ ى 113)