اسناد اعراب از شرح‏نهج‏البلاغه(مدرس‏وحيد)، ج 2    ، صفحه‏ى 306 و 307

 

باء-  بنا-  سببيّه است-  متعلّق است-  باهتديتم-  و تسنّمتم-  عطف است باهتديتم-  العلياء-  منصوب است بمفعوليّت، باء-  بنا انفجرتم-  سببيّه است-  انفجرتم-  داخل شديد، بصباح، ابن ابى الحديد گفته:-  افجرتم-  افصح-  است از انفجرتم-  زيرا كه از معانى باب افعال صيرورة است بحالى-  مثل-  اغدّ البعير صار ذا غدّة-  اجرب الرّجل-  صار ذا جرب-  افجرتم-  صرتم ذوى فجر-  و باب انفعال براى مطاوعه است مثل-  كسرته فانكسر-  و حطمته-  فانحطم-  و مطاوعه نمى‏شود مگر در چيزى كه اثرش ظاهر باشد-  كسرته-  فانكسر-  و از اين است كه گفته‏اند-  انعدم-  خطا است، عن السّرار-  بمعنى مجاوزه است، و قر-  مجهول است، و معلوم خوانده شده، سمع-  نايب فاعل-  است، و اگر معلوم خوانده شود-  وقر-  تقديرش وقر اللّه، جمله-  واعيه-  محلّ از اعراب ندارد، كيف-  استفهاميه است-  معنايش تعجّب-  من-  فاعل است به يراعى النباة-  منصوب است بمفعوليّت-  الصيّحه-  فاعل-  اصمّته، ربط جنان-  جمله دعائيّه-  ما زلت-  فعل فاعل-  عواقب القدر منصوب است بمفعوليّة-  انتظر-  حتّى-  ابتدائيّه-  جلباب الدّين-  فاعل است به ستر-  نى-  مفعول است صدق النيّة-  فاعل است به بصّر-  نيكم-  مفعول است به بصّر نى-  مفعول اوّل كم-  مفعول دوّم، اقمت-  فعل فاعل-  لكم-  لام-  وقايه-  كم-  مفعول، على-  حرف جرّ-  بمعنى استعلاء مجازى، حيث-  زمانيّه-  و محتمل است-  مكانيّه باشد-  اضافه شده به جمله تلتقون لا دليل-  منصوب است-  به لاء نافيه جنس-  خبرش محذوف-  و تحتفرون-  عطف است به-  تلتقون-  و ممكن است جمله مستأنفه باشد-  و لا تميهون-  لا-  نافيه،